19 januari 2014

Pieterpad - Van Braamt naar Groesbeek

Pieterpad, o Pieterpad
Wat kom je toch langs mooie plekjes
Ook dit keer weer
Daar in het Oosten
Waar de Rijn ons land binnenstroomt

Treurig, treurig Doetinchem
Maar omdat in de regen wachten op de bus ook niets is
Wandel ik de stad in
Rond de kerk ontvang ik een plensbui
En laat ik me verrassen door de gedichten

De rijke bossen tussen Braamt en Groesbeek
Worden in hun winterrust verstoord
Door vaderlands natuurbeheer
Die wel, die niet
Paden veranderen in survival-routes

De route volgt de grens
Hoch Elten, Spijk, Leuth, Zyfflich
Het enige dat ons nu van de Duitsers scheidt:
Akker/berm, akker/sloot
Met grenspalen als herinnering aan roeriger tijden

Het is eigenlijk niet bij Lobith, maar bij Spijk
Dat de Rijn de grens overschrijdt
Lobith ligt niet eens aan het water
Spijk is een 'Kern met Pit'
Maar de pit lijkt ver te zoeken

Na de lange Spijksedijk
Bij de scheepswerven van Tolkamer
Stuit ik op het mooie Tuindorp
Een dame babbelt graag met vreemden
'Da's toch de jus op het leven'

Het is enkel een voetveer
Dat de Achterhoek hier met het Nijmeegse achterland verbindt
Direct proef je een verschil
Op de Zuidoever is het rijker, levendiger
De Rijn als echte grens

Geen opmerkingen: